Categorie archief: Achterland

Tuinieren voor (wilde) dieren

Boeken over diervriendelijk tuinieren hadden we al. Barbara Rijpkema gaat in haar boekje nog een stap verder. Ze bekijkt de tuin vanuit het oogpunt van de dieren. Geen flora zonder fauna en in een gezonde tuin gaan de twee nu eenmaal hand in hand. In dit kleurrijke boekje geen tips over hoe je dieren kunt verdelgen, maar des te meer over hoe je ze kunt verleiden om in jouw tuin hun thuis of tussenstop te maken.

Zelfs als je maar een paar vierkante meters tot je beschikking hebt, zul je versteld staan van de mogelijkheden voor wilde dieren’, zegt Rijpkema. Bouw een egelwoning of een insectenhotel. De gasten zullen ze weten te vinden. Heb je een tuin als een postzegel? Ook dan kan je broed- en overwinteringsplekken maken. Zelfs een balkon is zo aan te passen dat vogels er graag even aanwippen.

Dus: verban de slakkenkorrels, insectenbestrijders en mierenlokdozen voor altijd uit je tuin en maak er een paradijs voor dieren van. Want, zegt de auteur: ‘Je tuin delen met wilde dieren en van ze genieten als ze de weg naar het voedertafeltje, het nestkastje of de vijver weten te vinden, is het mooiste wat er is.’

Vind je de Atalanta een mooie vlinder? Bedenk dan dat deze trekvlinder brandnetels nodig heeft om zich voort te planten. Kijk hoe een lieveheersbeestje zich tegoed doet aan een luizensnack en geniet van een rondscharrelende egel.

Het boekje neemt je mee langs de seizoenen, te beginnen met de lente. Het is overzichtelijk ingedeeld naar maanden, dieren en bomen en planten in de tuin. Welke haag vinden merels het fijnst om in te nestelen? En welke vogel eet wat wanneer?

Tuinieren voor (wilde) dieren biedt een schat aan tips en ideeën voor een beestachtig mooie tuin. Het is een must read voor iedereen die natuur belangrijk vindt. Het zou op het bureau moeten liggen van alle beleidsmakers bij overheden die zich met stadsinrichting en landschap bezighouden. Woningcorporaties moeten het cadeau doen aan hun huurders.

Zet buzz-woorden als biodiversiteit en duurzaamheid om in actie. Steek ook zelf de handen uit de mouwen, want de natuur kan al beginnen op je eigen drempel.

Tuinieren voor (wilde) dieren – Maak van je tuin een beestenboel
Barbara Rijpkema
112 pagina’s, fullcolour met foto’s en illustraties
KNNV Uitgeverij, http://www.knnvuitgeverij.nl/NL/webwinkel/0/0/16308

Advertenties

Als God in Frankrijk

Wat een bijzondere dag, donderdag 5 juli, Eerst heb ik meegedaan aan een zaai actie in het Leerpark, veel vrijwilligers, veel nieuwe gezichten. Het is echt geweldig dat steeds meer mensen zich aansluiten bij de werkgroep die zich bezighoud met stadslandbouw..

5 juli was verder een broeierige dag, ’s avonds ben ik met mijn vriendin naar de Merwelanden gereden, daar aangekomen met onze koffie, boeken, stoeltjes enz. begon het te regenen, het werd gelijk een stuk frisser.

We reden door tot de aanlegsteiger van de Waterbus, daar vonden we een plekje aan de rand van een stuk met bomen en konden we onder de bomen onze stoeltjes neerzetten, koffie ingeschonken en genieten maar.

We keken uit over de Merwede, vele boten kwamen al voorbij, regen viel zachtjes naar beneden, maar we merkten het geeneens, de rust, het geklots van het water, de vogels om ons heen, de takken die ritselen, in 1 woord geweldig.

We zaten zo te genieten dat de politie kwam vragen of we vleermuizen aan het tellen waren. De agent zei : “jullie lijken wel 2 Fransen uit Frankrijk, dit zijn Franse toestanden.” Met andere woorden : ik zie dat jullie echt genieten!

De Politie is zo slecht nog niet en na alle slechte publiciteit verdienen ze nu ook eens een leuk en positief berichtje.

Maar goed, de muggen hadden ons ook weer gevonden, dus zijn we maar weer richting huis gegaan en heb ik weer inspiratie gekregen om een leuke blog te schijven over Dordrecht, een stad naar mijn hart! Stadswandelaar Michael

Het eiland van Dordt

Zo mooi als de stad is, zo mooi zijn ook de natuur en de polder van Dordt. Als je over de dijken loopt, zie je de diversiteit van de polder, afgewisseld met stukjes natuur, stukjes braakliggende grond,bloemen, velden met diverse gewassen.

Het mooie aan het eiland is dat je lekker in de polder tot rust kan komen en zo weer in de mooie historische binnenstad zit van Dordrecht. De hofjes, de oude gebouwen, zo mooi.. Als je lekker aan de slag bent ergens op een plekje in de polder met je handen in de aarde en je wordt toegezongen door diverse mooie vogels, wordt je echt even stil, je geniet van er gewoon van.

Naaktslakken bewegen zich langzaam voort, wormen krioelen als het een lieve lust is, verderop zie je een kikker het pad..

Oversteken, een libelle komt even poolshoogte nemen en zoemt weer weg.Bij een bevriende boer aai ik het ezeltje en knuffel ik even met een schaap wat naar me toe komt, een klein geitje wil ook even aangehaald worden.

Er is zoveel moois om van te genieten, dat het zonde is om Dordt maar helemaal vol te bouwen, ik hoop dat iedereen dat wil inzien, we zitten niet te wachten op mensen met veel geld die een dure villa willen hebben. We hebben al genoeg gebouwd, laat de polder polder zijn, de natuur, natuur en Dordt, gewoon Dordt, in al zijn glorie. met zijn oude gebouwen, hofjes en pleinen: laat het zoals het is. Stadswandelaar Michael

School’s out!

School's out!

Sequana staat te wachten.
Eindelijk maakt haar eend aanstalte om in het water te glijden.

Haar metgezel wil het graag geloven.
Zij wacht op en hij wacht af.

De nabije toekomst zal alle pijn laten verdwijnen;

dat heeft ze net verteld.

Hij luistert en voelt zijn gebalde vuisten

langzaam ontspannen….

Stadswandelaar Maria

Ed en Willem

Beversporen
‎’Toch best knap gedaan, de plaatselijke hangjongeren nemen beiteltjes mee en imiteren hiermee het gedrag van bevers, zodat hiermee hun vandalisme wordt verweten aan het onschuldige diertje!’ En nu serieus… ik kreeg een kick alsof ik was beland in een crimescene, voelde een beetje CSI! Voor de eerste keer in mijn leven zag ik dit, echt indrukwekkend! Stadswandelaar Marco

Bevers, ze doen het goed op het eiland van Dordrecht. We hebben ze niet gezien in de Merwelanden, want meestal zijn ze ’s nachts actief of in de schemer. Hun sporen waren echter prominent aanwezig.

Het is fantastisch dat ze zijn ingevoerd en goed aanslaan, maar het heeft wel gevolgen voor het landschap, want het zijn ware landschapsarchitecten. Ze eten schors en twijgen en knagen natuurlijk bomen om, waar ze hun burchten mee bouwen.

De boom op de foto is onderdeel van een bomenlaantje in de Merwelanden. Wellicht zou het een idee zijn hier wilgenopschot te laten staan, zodat Bevers voldoende te knagen hebben en er bomen voor ons overblijven?

Beverlandschap- sfeerreportage van het leefgebied van de Bevers in de Merwelanden. Stadswandelaar Richard

Lentesalade

Het klein hoefblad, pionier van de lente in het wild, is al haast niet meer in bloei te zien. Een ware explosie van bloei is in plaats daarvan op gang gekomen. Dit was voor ons aanleiding om te kijken wat er aan eetbare flora te vinden was in de Hel- en Zuilespolder in de Biesbosch. Hieronder de plantjes die we hebben geproefd.

Pinksterbloem
De pinksterbloem (Cardamine pratensis)
 Een soort die in Nederland achteruitgaat. We hebben dan ook een enkel klein blaadje geproefd en de rest laten staan. Het smaakte bloemig met een pittige nasmaak, een lichte hint naar mosterd. De plant is rijk aan vitamine C. Hij bloeit in de periode voor Pinksteren, met eind april als hoogtepunt. De Pinksterbloem is een kruisbloem, dus familie van o.a. Kool, Veldkers en Herderstas.

Kleine brandnetel
De kleine brandnetel (Urtica urens)
De lentebrandnetels worden als de beste geacht. Vooral de verse blaadjes bovenin. Deze kunnen trouwens het hele jaar door geconsumeerd worden, ook van de Grote brandnetel. Vers kan de werking van de glashaartjes ongedaan gemaakt worden door het blaadje op te rollen en te wrijven. Het roosteren van Brandnetel boven een vuurtje doet hetzelfde, maar levert een droog-knapperig resultaat op. Er kan ook soep en thee van gemaakt worden. De Brandnetel heeft qua smaak een heel eigen karakter: ‘groen’ en een beetje stroef. Vers smaken ze wel fris daarbij. Langdurig veel brandnetelthee drinken is niet aan te raden. De thee wordt gebruikt als reinigingskuur, vanwege de vochtafdrijvende werking. Er voldoende ander vocht naast drinken, valt dus aan te bevelen. We hebben blaadjes geproefd van een netel die bovenin een knotwilg groeide, wat in verband met mogelijke besmetting met o.a. wormen van wilde dieren veiliger is.

Smeerwortel
Smeerwortel (Symphytum)
 Een plant die graag groeit op vochtige, zanderige, maar voedselrijke bodem. In weelderige grasranden is hij veel te vinden. In tuinen doet hij het ook vaak goed. Te goed volgens sommige tuiniers. Smeerwortel wordt medicinaal gebruikt en als groenbemester. De bladeren worden ook wel toegevoegd aan de composthoop. De kleine, onvolgroeide blaadjes zijn te eten, maar met mate! Dit exemplaar heeft al bloemknoppen.

PaardenbloemDe paardenbloem (Taraxacum officinale) Van oorsprong een immigrant uit Afrika die door de mens is verspreid (Wikipedia.) Het is een composiet, dus familie van o.a. de Zonnebloem, Margriet, Witlof, Distels en Artisjok, een hele grote familie! De paardenbloem komt onder heel veel omstandigheden voor in vele variaties. Hij wordt ook wel Molsla genoemd omdat de opkomende bladeren in het donker werden gehouden. De bleke bladeren werden dan gegeten. De groene zijn echter ook eetbaar. Lekker op bijvoorbeeld een boterham met kaas (Midas Dekkers). Dit hebben we niet gedaan, omdat de bladeren, in een rozet, dicht bij de grond groeien. Goed wassen van te voren is dus een ‘do’ wanneer je niet zeker bent van de omgevingsfactoren. Dat kan bijvoorbeeld in water met zoutoplossing. Stadswandelaars Marco en Richard

Kunstige natuur

Na nachtvorst laat de natuur wederom mooie tafereeltjes zien.
Zo heeft rijp mooie ijskristallen gevormd op dit stuk hout en de bladeren.
Stadswandelaar Gisela

Hoogwater in de regio‏ Dordrecht

Een combinatie van langdurige stormachtige noordwestenwind enerzijds en een hoge rivierafvoer anderzijds, deed het waterpeil in de rivieren rondom Dordrecht tot grote hoogte stijgen. In de Helpolder van de Hollandse Biesbosch stond het water maar 50 cm onder de kruin van de dijk. Zichtbaar sijpelt het water door de dijk op het laaggelegen fietspad. Het is niet moeilijk voor te stellen hoe hoog het water in de polder zou kunnen komen bij dijkdoorbraak.

Het water in de Dordtse binnenstad stroomt over de laaggelegen straten heen. Sommige bewoners hebben al zandzakken klaar staan en anderen laten het gewoon maar gebeuren. Hier de Voorstraatshaven bij de Wijnbrug. Zo zie je maar dat een overstroming ook anno 2012, met de Deltawerken voltooid, nog steeds tot de mogelijkheden behoort en nooit valt uit te sluiten. Het hoort toch bij de consequenties van leven in een laaggelegen met zoveel water…
Stadswandelaar Jurgen

Gek op egels – Hoe egels de wereld kunnen redden

AfbeeldingZe stinken, zijn vergeven van vlooien, leven solitair, zijn stekelig en komen alleen ’s nachts tevoorschijn. En toch kunnen zij wereldwijd rekenen op een schare fans en bewonderaars: egels. Ze waren al geliefd bij de oude Egyptenaren en de Mesopotamiërs.

Met typisch Engelse humor (overigens uitstekend vertaald door Maureen Kemperink) vertelt ecoloog Hugh Warwick hoe hij verslaafd raakte aan egels en de avonturen die hij met deze prikkelige bolletjes (Erinaceus europaeus) beleefde. Hij kroop onder meer nachtenlang met hen door heggen en sloten.

Warwicks boek barst van de leerzame weetjes over deze bijzondere zoogdieren. Bijvoorbeeld: ze beschikken over vijf- tot zevenduizend stekels, rollen zich binnen 0,01 seconde op en kunnen – wel even de rok optrekken! – een topsnelheid van 9 km/u bereiken. Voor culinaire durfallen is er een recept voor spaghetti carbonara met stukjes egel. Egels komen voor in de bijbel, sprookjes, strips, films, boeken en logo’s.

In het boek laat de auteur een bonte parade van egelkenners en -liefhebbers de revue passeren. Maar ook egelhaters (voornamelijk obsessieve vogelaars) komen aan bod. Zelfs speciale egel-exterminators! Er zijn in het verleden meerdere grootschalige vervolgingen van egels voorgekomen. In China gaat Warwick op zoek naar zijn stekelige naamgenoot (Hemiechinus hughi) ‘die de laatste honderd jaar pas twaalf keer was gezien’.

Waarom juist dit dier zo veel aanbidders heeft, is een vraag die Gek op egels ruim beantwoordt. Warwick zegt het zo: ‘Geen enkel ander wild dier is te vergelijken met de egel – geen enkel ander wild dier staat ons toe zo dichtbij te komen. Neus aan neus met een egel kijk je recht in zijn ogen en vang je een glimp op van het echte leven in het wild.’

In het laatste hoofdstuk ontpopt de auteur zich als advocaat voor de egels. ‘Egels zijn behoorlijk robuuste wezens. Zij komen voor in verschillende soorten en maten sinds de begintijd van de zoogdieren, de eerste versies zelfs al in de nadagen van de dinosaurussen. Ze overleefden ijstijden, mammoeten en sabeltandtijgers en wisten bovendien een symbiotische relatie op te bouwen met de voornaamste predatoren, mensen. Maar het lijdt geen twijfel: egels worden bedreigd.’

Hoe kunnen deze koddige insecteneters de wereld redden? ‘De egel heeft veel te vertellen over onze manier van leven en wat er nog over is van de natuurlijke omgeving.’ De gezondheid van alle wilde dieren gaat achteruit en dat moeten we ons aantrekken. ‘Als we de buitenwereld zo ongastvrij hebben gemaakt dat egels nergens meer kunnen gedijen, dan is het enige wat er voor hen nog overblijft hun intrek te nemen in een kooi met een molentje erin.’ En: ‘Egels zijn een soort stekelige kanaries, zij waarschuwen ons voor een explosief mengsel in de atmosfeer.’

Gek op egel is grappig, leerzaam en onderhoudend. Een boek dat je keer op keer wilt herlezen. Een boek dat ons zonder ook maar eenmaal belerend te zijn, leert om meer dan waardering te hebben voor de natuur. Stadwandelaar Nettie

Gek op egels – Hoe egels de wereld kunnen redden, Hugh Warwick, KNNV Uitgeverij, speciale actieprijs tot en met 31 december 2011: http://www.knnvuitgeverij.nl

Gemaal met zwembad

Gewande 01Toen ik afgelopen zaterdag op bezoek ging bij mijn nichtje en haar vriend in Lith zag ik op de heenweg een oud gebouw staan. Meteen kreeg ik de gedachte om daar later ooit eens te gaan kijken. Toen ik bij mijn nichtje was en met haar vriend Jurgen aan het het kletsen was, kwam dit ter sprake. En zo kwam het idee om er heen te rijden. Met de Mercedes gelandewagen van Jurgen kwamen we aan bij een oude landweg; ik zou er met mijn auto nooit doorheen gekomen zijn. Aangezien deze auto’s ook als legervoertuig gebruikt werden, was dit geen probleem. Op het laatst konden we met de 4×4 op de plaats van bestemming komen. Links en rechts stonden de resten wat ooit eens een statig gemaal was. In 1934 werdt dit gemaal vervangen en werd overbodig. Veel later in 1970 werd er een woonhuis van gemaakt. Gewande 02

De mooie grote boog die zich in het gebouw bevond om ooit de ketel te kunnen plaatsen werd tot een pui gemaakt. Later kwam het huis weer leeg en is er brand gesticht. Nu staat het al een tijdje leeg en doet het aanblik schijnbaar troosteloos aan. Het zwembad en het tenniscourt doen aan andere tijden denken.             bron: Jurgen 2    stadswandelaars Jurgen 2 en MennoGewande 03

Wie niet weg is, is gezien

Woensdagmiddag 21 december fietste ik over het fietspad in de Helpolder van de Hollandse Biesbosch en zag daar opeens iets tussen de struiken zitten. In eerste instantie dacht ik aan een konijn, maar al snel werd duidelijk dat het een haas was. Hij vluchtte helemaal niet weg, zodat ik hem tot op een afstand van plusminus 6 meter kon benaderen. Zo’n moment kom je niet vaak tegen als natuurfotograaf. Stadswandelaar Jurgen

Meer Hazen op deze site

geen blauwe reiger?

Grote Zilverreiger Op een regenachtige middag reed ik door de polder op zoek naar wat roofvogels om ze te fotograferen. Ik heb er maar 1 gezien, wel van dichtbij maar het lukte  niet om deze vast te leggen. Wel kwam ik deze grote zilverreiger (Ardea alba) tegen. Je kan de grote en de kleine zilverreiger uit elkaar houden door te letten op de snavel en de poten. De snavel van de grote is s’ zomers geel. Van de kleine is de snavel altijd zwart. De kleine heeft gele tenen en bij de grote zijn deze zwart.  stadswandelaar Menno

9,5 km. van elkaar

watertoren s'Gravendeel

                                                    watertoren  s’ Gravendeel 

De watertorens van  s’ Gravendeel en Strijen lijken veel op elkaar. Bij de toren van Strijen is een stuk aangebouwd.  Beidde torens zijn in 1914 gebouwd door Visser en Smit.  Die van  s’ Gravendeel is 35 m. hoog en die van Strijen is 27 m. hoog.  (bron: Wikipedia)  Stadswandelaar Menno

watertoren Strijen

                                                            watertoren Strijen

Stormwarning

Zuid-Beijerland 01Nog wat plaatjes van afgelopen donderdag 8 december tijdens de storm bij de jachthaven van Zuid-Beijerland. Stadswandelaar MennoZuid-Beijerland 02

Aalscholversteiger

Steiger 01Terwijl Feyenoord tegen PSV speelde in de Kuip besloten wij op deze regen-achtige middag naar het havengebied in Rotterdam te gaan. Het was guur maar tussen de buien door ontdekten wij een steiger aan de Directiekade. De schoon-heid van het verroeste ijzer en de door uitwerpselen wit geworden relingen vormden een mooi plaatje. Door het hek heen fotografeerde ik de aalscholvers  (Phalacrocorax carboin) in de verte op de steiger. Hoe verder de steiger reikte hoe witter deze werd.  Stadswandelaars Gert-Jan en Menno steiger 02
steiger 03

Aalscholvers op deze site