Categorie archief: Bruggen

Arendsduin, Widerstandsnest 53 H

17 januari 2012. Toevallig in Monster. Uit herinnering wist ik nog een paar bunkers in de buurt en besloot ‘een flitsbezoek’ te brengen. Korte opnames gemaakt en daarna snel terug. Thuisgekomen een kort filmpje gemaakt en uitgezocht: luchtfoto’s (RAF), Duitse kaart en verzetskaart gebruikt in de intro van de film.

Erna ging ik verder zoeken en kwam op wat interessante informatie.

Het Widerstandsnest 53 H (Heer) bij de Arendsduinbrug, vlakbij Monster (Z.H.) was een Sperre (twee beweegbare stukken beton; de meest noordelijke doorlaatpost voor de Festung Hoek van Holland) en een Kompanie Gefechts Stand. Er staan 9 bunkers: 4 als onderkomen voor 40 man, 3 munitiebunkers, 1 gevechtsbunker voor een Tjechisch antitankkanon en 1 voor een Duits antitankkanon. In 1942 werd begonnen met het graven van een tankgracht, die gereed was voor het eind van 1943. In de losse grond naast de gracht werden mijnenvelden aangelegd.

De waakzaamheid aan de Sperren wilde ook wel eens verschillen. Soms werd je uitgebreid onderzocht en werden je papieren goed gecontroleerd. Het gebeurde echter ook dat je zonder controle de wacht kon passeren vooral als er maar 1 man op wacht stond. Bij de controleposten aan de eerste tankgracht gebeurde het regelmatig dat er helemaal geen Duitse soldaat op wacht stond.” (Stad binnen de Vesting – ’s Gravenzande in de 2e Wereldoorlog – p.66)

Op 16 juli 1943 was er een inspectie door veldmaarschalk Gerd von Rundstedt. Hij inspecteerde de doorlaatpost om 17.10 vanuit de auto. Vervolgens ging de rit via Monster, Naaldwijk, Westerlee, De Lier en Den Hoorn naar Delft. Bij dit soort inspecties was er ‘alarm’ en waren alle militairen in gevechtsuitrusting op hun post.
Op 3 januari 1944 kwam veldmaarschalk Erwin Rommel om 12.40 uur langs de doorlaatpost, er werd niet gestopt. Op 26 maart 1944 maakte veldmaarschalk Erwin Rommel een tweede inspectieronde in Nederland om te zien hoe zijn orders waren uitgevoerd. Om 10.00 reed hij door Widerstandsnest 53, er werd wederom niet gestopt.

Vanaf 9 mei (1945) werden bij de Sperren ook enkele gewapende leden van de BS gevoegd, om samen met de Duitsers de controle uit te oefenen. Na een aantal dagen kwamen de geallieerden en werden de Duitsers via de Sperre aan de Monsterseweg afgevoerd. Bij deze controleposten werden de Duitse militairen door de geallieerden in samenwerking met de Feldgendarmerie ontwapend. Ook de militairen van Rozenburg werden via deze weg afgevoerd.” (Stad binnen de Vesting – ’s Gravenzande in de 2e Wereldoorlog – p.108/109)

Stadswandelaar Marco

Advertenties

Fietsen op laag water

Foto’s (mobiele telefoon), montage en soundscape: Stadswandelaar Richard

In de Tweede Wereldoorlog was men erg gehecht aan de eigen fiets, ook al weegde deze zo zwaar als lood. Ze waren nog niet zo eindeloos voorradig als nu en wat er aan fietsen was, werd door de Duiters in beslaggenomen om de militaire logistiek van dienst te zijn. ‘Wir fahren nach Engeland.’ ‘Plons, plons, plons!’

Tegenwoordig lijkt het alsof we niet weten waar we onze fietsen laten moeten. In de Dordtse binnenstad zijn ze niet meer meer welkom in het straatbeeld. Door de politie worden ze vakkundig verwijderd op plaatsen zoals bij het station en opgeslagen op bureau. Er is immers flink geïnvesteerd in overdekte fietsenstallingen. Weigeraars mogen een duit in het gemeentelijke collectezakje doen.

Een hoop fietsen belanden van de wal tussen Eendenkroos en Kikkerbeet in de sloot. Zou het zijn uit frustratie over het gebrek aan stallingsplaatsen, de kortere levensduur van plastic fietsonderdelen, of komt het door de nieuwe generatie fietsenlichters?

Het is natuurlijk een mooi onderwerp voor een surrealistisch schilderij, zo’n wrak, maar al dat schroot hoort niet thuis in de sloot. Buiten de (optische) vervuiling, is het ook zonde van al die grondstoffen. Dus, heb je nog een fiets nodig, of ben je hem kwijt? Zoek hem op laag water! Stadswandelaar Richard

Dit bericht is een reactie op: Polderfiets

Schuil en rust uit in ‘Chill-out Station’

Chill-out stationHerfstig weer zoals vannacht drijft zelfs de meest  enthousiaste Stadswandelaars naar binnen. Het najaar is een gunstige tijd om de balans op te maken van het afgelopen seizoen. Wat past er beter bij introspectie dan atmosferische klanken en kaarslicht?

Het stadswandelaarsduo ‘Sticky Insects’ weeft muziekale geluidstapijten van ambiante synthesizers en geluiden, vezameld op locatie (field recording) tijdens stadswandelingen: een tikkeltje dromerig, soms melancholiek, een andere keer regelrecht uit de ‘twigh-light zone,’ maar altijd bedoeld om in te verdwijnen. Maak een tussenstop en schuil voor het noodweer in het Chill-Out Station! Stadswandelaars Menno en Richard

Meer Sticky Insects op deze site | Meer Chill-Out Station op Youtube

Het pad van de eenzame Wolf

Onderaan de brug

Zwijndrechtse brug, Dordrecht, Dokweg  51°48’35.04″ N, 4°39’05.13″ O – 2011_07_27 Onderaan de brug, aan de Dordtse kant staan een paar huizen en is een stuk kade met een strandje, waar je met een beetje moeite bij kan. Ik ging er eigenlijk heen om de zonsondergang te filmen, maar die kroop achter de wolken. In plaats daar van ging de brug open. En terwijl de boten voorbij gleden, was er ook nog die microkosmos aan de kade. Stadswandelaar Richard

Maasbrug (Zwijndrechtse brug)

Ozon Wasschery

Op 15 januari gingen wij weer op pad naar een van onze favoriete terreinen: het gesaneerde complex van de ‘Ozon Wasserij.’  Het is een van de vele stukken Dordt’s industrieel erfgoed die onder de sloophamer bezweken zijn. Wel bood het het na de sloop ruimte aan pioniersgroen en zwervers. De laatsten moesten hier onder dwang van de gemeente, misschien wegens het ontwikkelingsproject dat rond 2007 voor dit terrein op de planning stond, het veld ruimen.

De onderkomens die de zwervers op creatieve wijze voor zich realiseerden, zijn weg. Ondanks de pogingen van de gemeentelijke groenwerkers is de vegetatie er nog steeds. Helaas ook de bergen zwerfvuil. Leegstaande terreinen trekken mensen aan die gratis of met weinig inzet van hun vuilnis af willen.

Het was deze dag niet zulk geweldig weer, dus het uiterste werd van onze apparatuur gevergd. Toch leverde het aardig wat beeldmateriaal op.. en geluid. Na afloop hebben we wat van het omgevingsgeluid gebruikt om een soundscape te maken. Mocht u even willen ontspannen, dan raden wij u zeker aan naar de video te kijken, of even het geluid over de speakers af te spelen. Stadswandelaars Menno en Richard

Wilt u weten hoe het pand in bedrijf er vroeger uitzag? Kijk dan op de beeldbank van Erfgoedcentrum Diep en en vul ‘Ozon’ in het zoekveld in.