Categorie archief: Hoogvliet

Tussen wal en metro

MetroDe dame voor mij werd, tijdens haar klimpartij – zo’n anderhalve meter naar beneden-  geholpen door een vriendelijke machinist.  Ze landde netjes met beide benen op de baan naast het spoor. Zo vaak komt het niet voor dat we legaal op het spoor mogen wandelen.

De metro is zo’n fenomeen dat we voor lief nemen. Meestal werkt hij voorbeeldig, qua techniek althans. Vrijdagavond stond hij echter acuut stil, mijn metrostel op lijn D te Hoogvliet. Na een paar minuten ging het licht op de spaarstand. In een niet al te volle wagon leverde dat humoristische opmerkingen op.

Even later klonk de verklaring door de speakers: ‘Dames en heren, we hebben last van een stroomstoring, we doen er alles aan deze zo snel mogelijk te verhelpen.’ ‘Gelukkig heb ik een noodrantsoen en zaklamp bij mij,’ dacht ik nog. Nadat een metro in de zelfde richting links voorbij kwam rijden, klonk de update: ‘Helaas lukt het ons niet de problemen op te lossen, wij begeleiden u te voet naar het volgende station.’

In een dun bevolkte metro met mild gestemde mensen, rijkelijk beladen met kerstinkopen,  leverde dit prettige gesprekken op die normaal waarschijnlijk nooit hadden plaatsgevonden. Gelukkig zag iedereen de humor er wel van in.

Ik vond het bijna jammer dat deze wandeling, hoog boven de vaste grond in het donker, maar kort duurde. Het perron lag, zo bleek, maar zo’n dertig meter verderop als een lichtbaken te stralen. Toch was dit triviale avontuur weer een les: vertrouw nooit op zaken die zo vanzelfsprekend lijken.

De RET heeft overigens heel adequaat en snel gereageerd met een pendelmetro. Stadswandelaar Richard

Advertenties

Mens, hond, rund

oerrundVorige week ontdekte ik een nieuwe groene ‘hotspot’ in Hoogvliet, tussen het- op zich al groene- Westpunt en de Oude Maas, vlakbij de Spijkenisserbrug. Het heet Ruigeplaatbos. Daar lopen oerrunderen langs het wandelpunt. Die lopen op vele plaatsen, maar dit was voor mij de eerste keer dat ik een ‘moeder met kind’ zag.

Het zijn over het algemeen hele lieve dieren, maar Stieren kunnen in de lente baldadig zijn en koeien met kalf alert. Dit kalf was nieuwsgierig naar een hond die evenzo onderzoekend was. Moeders vond het maar niks, dus tijd om rustig verder te lopen. Ik vind het persoonlijk schitterende dieren. Spijtig dat ik mijn ‘echte’ camera niet bij me had!

Spijkenisserbrug

Op de terugweg spotte ik, midden in de aangrenzende woonwijk, een haas die een veilig heenkomen zocht in een grasveld dat in het midden niet gemaaid was. Zo ziet je maar weer dat het belangerijk is niet alles te willen gladstrijken (anders had die haas daar waarschijnlijk niet gezeten.) Stadswandelaar Richard