Categorie archief: Rockanje

Widerstandnest 111 H “De Punt”

Video: Richard

De bunker aan ‘de Punt’ van Westvoorne vormt een opvallende markering tussen het Rockanjese en Oostvoornse strand. Wanneer hij tenminste, tijdens eb, zichtbaar is. Omdat hij net voorbij de grens tussen diep en ondiep water ligt, kan het gevaarlijk zijn hem zwemmend op te zoeken. Hij ligt verder weg dan het lijkt. De bunker is wel eens een ligplaats voor zeehonden geweest. In de video is hij gekoloniseerd door Meeuwen en Aalscholvers.

In de tweede wereldoorlog maakte hij deel uit van de Duitse verdediging tegen de geallieerden. Het gehele strand was versperd met betonnen driepoten en prikkeldraad. Na de oorlog zijn deze poten door de locale bevolking gebruikt als hekpalen en bestrating. Je kan ze nog wel tegen komen rond boeren erven. Van een  aantal complete driepoten is, in de duinen van Rockanje, een monument opgericht ter nagedachtenis van door de Duitsers gefusilleerde inwoners op de plek van het gebeuren. Stadswandelaar Richard

Tijdens de tweede wereldoorlog werd in 1940 al direct na de inval in Nederland door de Duitsers een kustverdediging ingesteld. Het begon met het overnemen van de Nederlandse kustverdediging maar werd al snel uitgebreid. In de jaren erna kwamen er bunkers bij waarvan sommige zelfs een plafonddikte hadden van 3 meter (bijv. Staelduinse Bos). Nederlands verzetsrapport 12 april 1945:

“mijlpaal 10 bunkerstelling met mijnen 61,70-434.15”

Het “Widerstandnest” op de Punt bij Oostvoorne/Rockanje werd rond 1941 bedacht. Er kwam een bezetting van landmacht troepen (H – Heer) van het 723de Grenadiers Regiment, vanaf 1944 kwamen er Wolgatartaren van het Wolga Tartar Jäger Batallion 826 tot het einde van de oorlog te liggen. Er was een dubbele prikkeldraadversperring rond het complexje heen, met daarbuiten een mijnenveld. Frappant strategisch is dat de ingang aan de zeezijde lag.

Het nest diende om aanvallen vanuit zee af te slaan met een anti-tankkanon (een Frans tankkoepeltje in een Tobruk) dat geflankeerd op het strand dus langs de eb/vloed lijn schoot in noordelijk en zuidelijke richting. Mitrailleurs waren opgesteld in 3 kleine bunkers van het type Tobruk (Ringstand). Overige bouwsels naast veldversterkingen als loopgraven, zullen waarschijnlijk een onderkomen uit dun beton en bergplaatsen zijn geweest uit metselwerk en beton, voor brandstof of munitie.

In 1944 kwam daarbij de bunker die nu nog het duidelijkst te zien is, van het type 667 (Kleinstschartenunterstand), bedoeld voor een anti-tankkanon, schietrichting waarschijnlijk noordelijk. Te zien op de plattegrond hieronder is dat de muren en plafond een dikte hebben van 2 meter.

Militair Historische bijdrage: Stadswandelaar Marco

Advertenties

Zonnebadende Atalanta

Deze Atalanta (Vanessa atalanta) laadt zich op in de zon, om vervolgens weg te vliegen naar? Stadswandelaar Richard

Meer Atalanta op deze site

Duindoorn (Hippophae rhamnoides)

De zilverachtige Duindoorn (Hippophae rhamnoides) is een typsche duinbegroeier, die zowel horizontaal als verticaal wortelt. Er zijn mannelijke en vrouwelijke planten. De zaden van de Duindoorn kunnen niet ontkiemen zonder een bacterie van het geslacht Frankia die in de wortelknolletjes stikstof bindt. De struik is waardplant voor o.a. de Bastaardsatijnvlinder.

De fel geel-oranje gekleurde bessen van de Duindoorn worden begin najaar rijp en zitten boordevol vitamine C. In de winter kunnen ze gaan gisten en vogels, zoals lijsters dronkenschap bezorgen. De zurige smaak werkt verfrissend en helpt tegen de dorst. Er kan ook hele lekkere jam van gemaakt worden.

Omdat ik ben opgegroeid rond de duinen, geven ze mij altijd weer het gevoel thuis te komen. De bessen zijn ook een signaal dat de zomer zo’n beetje weer voorbij is. Stadswandelaar Richard

Bron: wikipedia | meer Duindoorn op deze site