Categorie archief: Rotterdam

Stadswandelaars gaan naar de Groene Loper

Uitgang wandeling 'Ruige oevers'
Ruige Oevers- 
De Stadswandelaars Richard en Marco nemen je mee langs het Rottekanaal dat ze in de weken voor de Groene Loper nog zelf met een machete begaanbaar hebben gemaakt.  Alleen geschikt voor ‘die hards’, natte schoenen, bramenschrammen etc. op eigen risico.

19 augustus vanaf 13.00 – 17.00 uur circa elk uur, startpunt Occupystand, je hebt een fiets nodig om er te komen. Adres: Gandhituin op de Gordelwegtuinen, Gordelweg tegenover de kop van de Bergsingel, direct links van de Hofbogen is het grote hek onder de Hofpleinlijn de ingang. Tekst: Groene Loper,  foto: Stadswandelaar Marco

Kijk voor meer info over de Groene Loper en diverse Rotterdamse groene hotspots op: www.groeneloper010.nl

Advertenties

Dag tentenkamp, hallo Rotterdam!

Zaterdag 16 juni heb ik het opbreken van het tentenkamp van Occupy Rotterdam op het Rode zand bijgewoond.

Het is een enerverende tijd geweest voor Occupy Rotterdam. Terugkeer op hun kroonplaats, het Beursplein, werd hen ontzegd, ondanks een uitspraak van de rechter. Een poging tot terugkeren, met het rechterlijk advies in de hand, leidde tot het arresteren van 11 Occupanten.

De alternatieve locatie, het Rode zand achter het voormalig postkantoor, is een mooie plek, maar erg afgelegen. Het doel om Rotterdammers te bereiken lag daarmee erg ver weg. Ondertussen werd het constant bemand houden van de tent een zware last. Vast stond vanuit de gemeente, dat deze plek maar tijdelijk kon zijn.

De afweging werd gemaakt tussen het blijven investeren in het voor Occupy zo belangrijke tent-icoon, of het opbreken en het tijd besteden aan acties. De voor Occupy Rotterdam pijnlijke beslissing werd genomen om de tent af te breken. De droom om te kunnen terugkeren op het Beursplein, blijft voor de toekomst staan, maar de Occupy-handen zijn nu vrij om aan de slag te gaan.

Inmiddels is de eerste algemene vergadering (GA) na het opbreken van de tent al geweest op het bordes van het WTC.

Het was zaterdag een mooie dag, met een grote opkomst en inzet van mensen. Ondanks de begrijpelijke emoties van het moment, was de sfeer doorgaans gemoedelijk. De tent is in opslag gegaan en het grofvuil is naar de gemeentewerf afgevoerd. Ook werd er aandacht besteed aan het rapen van zwerfvuil.

Ik was getuige van een gevarieerde groep van bevlogen en liefdevolle mensen, met oog voor de wereld. Stadswandelaar Richard

 

Rode wangetjes

Video: Richard

Deze roodwangschildpadden (Trachemys scripta elegans) spotte Marco bij de kinderboerderij aan de Tjalklaan in Rotterdam. Ze lagen heerlijk te zonnen en waren niet in de stemming om in beweging te komen. Stadswandelaar Richard

10 arrestaties na terugkeer Occupy Rotterdam bij het WTC

Arrestaties Occupy Rotterdam
Het voelde nogal onwerkelijk aan om vreedzame demonstranten van Occupy Rotterdam afgevoerd te zien worden door de politie. Gelukkig verliep het allemaal heel rustig en netjes. Niet alle agenten voerden deze actie vol overtuiging uit. De politiemacht heeft zijn best gedaan om de 10 arrestanten zo snel mogelijk op vrije voeten te krijgen.

Na een rechtzaak tegen burgermeester Aboutaleb, waarin de rechter bepaalde dat Occupy moest verdwijnen van het beursplein tijdens evenementen, maar daarna mocht terugkeren, heeft het WTC het plateau gevuld met bloembakken. De gemeente Rotterdam negeerde het vonnis van de rechter en verbood de terugkomst. Zogenaamd omdat door de bloembakken een nieuwe situatie onstond.

Er zaten volgens Occupy echter nogal wat hiaten in de wijze waarop de gemeente de formaliteiten heeft afgewikkeld. Occupy Rotterdam besloot daarom de gemeente een ultimatum te stellen en op maandag 23 april om 20:00 uur terug  te keren naar het WTC. De politie stond stand-by. Vijf minuten nadat de daad bij het woord was gevoegd was, arriveerde het arrestatieteam.

Occupy is ervan overtuigd dat: “onze claim om op het WTC te staan, bevestigd door de rechter, legitiem is en dat handelen van de burgemeester en de gemeente ongepast en onjuist is. Occupy Rotterdam is het Beursplein met geweld ontnomen. Occupy Rotterdam ging echter niet om een tent, of om het WTC. Occupy Rotterdam is voor bewustmaken, en dat zal het nu verder gaan doen op specifieke dagen, met specifieke acties. Het tentenkamp aan het Rodezand blijft hierin de uitvalsbasis voor Occupy,” aldus een lid van Occupy. Stadswandelaar Richard

Watervoetafdruk in de zon

Stilstaand in het water
Het is een mooie dag, een voorlentedag. Zo’n dag dat je de lente weer voor de eerste keer ruikt. Het is zonnig, pleinen worden onwennig langzaam in bezit genomen door mensen, bankjes bezet.

Op de hoek van  de Crooswijksesingel en de Boezemsingel staat een man in het water.  Hij lijkt eigenlijk wat te vroeg gearriveerd, opgerolde broekspijpen, afkoelen in het water…veel te vroeg.

Hij staat er altijd, zijn gezicht naar het einde van het water, hij ziet drabbig water op zich afkomen. Kennelijk imponeert het hem niet. Hij blijkt de eeuwige optimist!

Ergens is het een onprettig gezicht, die stroom water uit die rioolbuis maar het is tegelijkertijd de essentie van dit kunstwerk.

Wat onzichtbaar is wordt er zichtbaar mee gemaakt. Stadswandelaar Maria

Op de bres voor informatievrijheid (deel 2)

“Persbericht 25 februari Rotterdam
Occupy Rotterdam heeft vandaag samen met duizenden Occupy activisten in verschillende steden gedemonstreerd tegen ACTA. ACTA is een internationale handelsovereenkomst die de vrijheid en privacy van burgers ernstig schaadt.
De twee uur durende demonstratie vond plaats op verschillende pleinen in het centrum van Rotterdam. Deze demonstratie werd spontaan ondersteund door de actievoerende schoonmakers en leden van Street Race Rotterdam. Uit de vele reacties van het publiek bleek dat Occupy Rotterdam een zinvolle taak vervult. Occupy Rotterdam informeert bezorgde burgers over economisch-maatschappelijke ontwikkelingen die in de toekomst een grote invloed hebben op hun dagelijks leven maar onvoldoende aandacht krijgen in de media en de politiek.”

Ik heb mee “ge-stadswandeld”, hier is mijn impressie. Marco

Op de bres voor informatievrijheid

Videoverslag van de anti-ACTA-demonstratie in Rotterdam

Al vanaf het begin volg ik de ontwikkelingen van de wereldwijde Occupy-beweging met enige regelmaat en fascinatie. Steeds meer mensen lijken te begrijpen dat er vele ongerijmdheden zitten aan de bezigheden van de ‘happy few’ aan de top van de macht. Protest is geen zaak meer van linkse rakkers en krakers alleen. Mensen met (loop-)banen sluiten zich inmiddels aan bij de beweging uit frustratie en het gevoel niet gehoord te worden.

Vorig jaar heb ik vooral geprobeerd bij te dragen aan een andere wereld door projecten te ondersteunen. De mensen zullen van onderaf de wereld moeten maken die zij zelf graag willen zien. In protesteren zag ik niet veel heil, omdat dat naar mijn gevoel bleef bij klagen. Machthebbers hebben zo hun middelen om daar een weg recht tegenin of omheen te vinden.

Toch draag ik in mijn hart affiniteit voor de doelstellingen van Occupy. Ook bewonder ik de inzet en het lef van de deelnemers, vooral bij deze lage temperaturen! Na een samenloop van omstandigheden besloot ik toch maar om mijn plan de mensen achter de beweging te leren kennen tot uitvoer te brengen.

De vestiging in Rotterdam werd mijn doel. Ik viel gelijk met mijn neus in de boter: er bleek een demonstratie tegen de internationale wet ‘ACTA’ te zijn. Een wet die zegt eigendomsrechten te beschermen, maar die in de praktijk de beschikbaarheid van informatie voor burgers wel eens in gevaar zou kunnen brengen. Een oprecht nieuwsgierige burger kan in theorie ineens als crimineel bestempeld worden. De Tweede Kamer deelt de zorgen om deze wet.

Ik legde mijn bruisende introductie aan Occupy Rotterdam vast. Na de demonstratie praatte ik met enkele deelnemers. Het gezelschap was zeer divers van afkomst en leeftijdsgroep, rijkelijk voorzien van informatie en hartelijk. Binnenkort wil ik graag ervaren wat de Occupiers tijdens het nachtelijk kamperen ervaren. Stadswandelaar Richard

Bits of freedom | Occupy Rotterdam | tegengeluid: Tweakers.net

Roestig microlandschap

Roestig microlandschap
Rotterdam, oud havengebied, jaren negentig

Deze foto uit de schoenendoos laat een paar roestige ‘blaren’ zien op de deuren van een oud pakhuis. Wederom een voorbeeld van onoverwinnelijke natuurkracht. Stadswandelaar Richard

Als een olievlek…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Midden tussen de hoge torens van banken in het Rotterdamse centrum staat een toren van olievaten met treurige druipfiguren, geheel pikzwart. Dit kunstwerk heet dan ook Cascade en is vervaardigd door Atelier van Lieshout. ‘De mens als modderfiguur, totaal afhankelijk van en verziekt door olie.’ zo ging mijn gedachtegang. Het woord gaat rond dat de figuren strijden om de olie.

De kunstenaar Joep van Lieshout, staat bekend om zijn zwarte humor en een voorkeur voor het exposeren van de duistere kant van de mens. Er is bijna geen passender plaats denkbaar voor dit werk dan dit pleintje tussen die banken die groot geworden zijn door de olieslurpende economie van de afgelopen decennia. Wat zullen die directeuren wel niet denken, wanneer ze van tientallen verdiepingen hoog neerkijken op dit commentaar?

Van Lieshout heeft zijn punt hier sterk neergezet. Het is mij een raadsel dat de gemeente Rotterdam, oliejunkie bij uitstek, dit beeld juist hier heeft geplaatst. Wellicht smeekt de gemeente heimelijk om een oplossing voor het probleem? Joep denkt al jaren flinke stappen vooruit en weeft het thema ‘overleven’ (na ‘peak oil,’ of een andere rampzalige gebeurtenis?) als een rode draad door zijn œuvre heen.

Er moeten toch andere oplossingen zijn dan teerputten opstoken of nieuwe kolencentrales bouwen? Onderzoek naar energie-opwekking zonder verbrandingsproces is er genoeg. Het gaat mij alleen veel te traag. Windturbines en zonnepanelen zijn maar een schamel begin van de energie(r)evolutie die mogelijk is.  Laat die gedachte zich maar verspreiden als een olievlek… Stadswandelaar Richard

Joep van Lieshout |  Atelier van Lieshout | Cascade op: DeGoedeJannet

Een Rotterdamse visionair en zijn Muzen

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Op zijn troon, zich als objectieve waarnemer verheffend boven de twee bevallige dames aan zijn zijden, zit de Rotterdamse held Jacobus H. van ’t Hoff (1852-1911.) Dit monument voor van t’ Hoff, ontworpen door de beeldhouwer Charles van Wijk, is in 1915 opgericht op het plein voor de ‘Hoogere Burgerschool’ (HBS) aan de ‘s-Gravendijkwal in Rotterdam. Van ’t Hoff was hier een van de eerste leerlingen en een voorbeeldige bovendien.

In 1869 behaalt hij er zijn diploma. In 1871 studeerde hij als technoloog af aan de Polytechnische School in Delft. Theorie roerde hem echter meer dan de praktijk. Van ’t Hoff moet wel veelbelovend zijn geweest, want hij kreeg van de Nederlandse staat vrijstelling voor de klassieke talen om in Leiden te kunnen studeren.

Als kind al was hij liefhebber van poëzie en wetenschap

Tijdens zijn inaugurele oratie ‘Verbeeldingskracht in de wetenschap,’ bij zijn benoeming tot lector in de theoretische en fysische chemie aan de Universiteit van Amsterdam, verdedigde Jacobus van ’t Hoff de noodzaak van zowel waarneming en rede als verbeelding. Hij wist wat wetenschappers historisch gezien graag ontkennen: de meest voorname wetenschappers waren niets geweest zonder verbeeldingskracht!

Hiermee bracht hij zijn twee mooie jeugdliefdes, wetenschap en poëzie, samen onder woorden. Zijn verbeeldingskracht kwam naar voren in zijn pleidooi voor een andere manier van kijken naar chemische verbindingen. Voorheen werden chemische verbindingen in het platte vlak beschreven. Van ’t Hoff was voorvechter van het beeld van moleculen als ruimtelijke objecten (o.a. stereochemie).

‘Physicam chemiae adiunxit’

Als een van de grondleggers van de fysische chemie (een samensmelting van natuurkunde en chemie) verdiende hij zijn gebeitelde gedenkschrift ‘Physicam chemiae adiunxit’ (Adiungere, doen aansluiten.) Deze pronkt op het voetstuk van zijn standbeeld.

Na de aanvankelijke aarzelingen vanuit de wetenschappelijke gemeenschap werd hij een internationaal reizende ster aan het firmament. Uiteindelijk leidden nog weer nieuwe inzichten tot een Nobelprijs, de eerste voor een Nederlander. Zou hij dat te danken hebben aan de twee Muzen waarover hij, na zijn dood, in monumentale vorm uitkijkt?

Verbeeldingskracht en Rede samen, gevat in een monument, spreken tot mijn verbeelding! Stadswandelaar Richard

Bronnen: Biografie door H.A.M. Snelders op DBNL | Wikipedia | Koninklijke Bibliotheek 

Stadswandelaars op de Groeneloper010

Stadswandelaars op Groeneloper010Wollefoppenpark, Rotterdam Zevenkamp, 24 september 2011- Op deze zonovergoten  herfstdag waren de Stadswandelaars uitgenodigd om ter plekke iets te vertellen over nuttige en eetbare wilde planten. De gelegendheid was de Groeneloper010, een wandelroute langs een aantal groene ‘hot spots’ in Rotterdam. Wandelaars die het programmaboekje kochten, droegen bij aan de groene doelen langs de route die men kon bezoeken.

Op de locatie Wollefoppenpark was er een groene markt en een podium met cabaret en  zowel live als gedraaide muziek. Bij het paviljoen en speeltuincomplex TakaTukaland konden kinderen creatief aan de gang met o.a. wilgentenenvlechten. Men kon ook planten proeven uit de permacultuurtuin die wordt gerealiseerd op het sport- en manifestatieveld van Wollefoppenpark door het buurtinitiatief Wollefoppengroen & Co. Tevens was er uitleg over de uitbreidingsplannen van dit mooie initiatief.

Aboutaleb op Groeneloper010Het festival werd officieel geopend door Burgermeester Aboutaleb met een toespraak en het planten van een boompje in de permacultuurtuin. De Burgemeester maakte duidelijk dat dit zware economische tijden zijn, ook voor groene initiatieven, maar dat hij het beschermen van een minimale groenwaarde voor de stad uiterst belangrijk vindt. Tevens benoemde hij de schat aan groen landschap die Rotterdam rijk is buiten het versteende stadscentrum.

De Stadswandelaars trachtten bij te dragen aan de waardering voor het wilde groen met een plaatje en een praatje over algemeen voorkomende planten in en rond het park. In het stukje ongemaaide gras improviseerden we een kampje met touw, een zeil, wat attributen, restmateriaal van de speeltuin van TakaTukaland en uit de omgeving geoogste planten. Een aantal planten vonden we al direct rond de tent: Paardenbloem, Klis, Hondsdraf, Zuring en Smeerwortel. De rest- Wilg, Braam, Brandnetel, Wilgenroosje en nog wat Klis- haalden we ies verder weg.

We demonstreerden o.a. hoe men een vers brandnetelblaadje eten kan zonder blaren op de tong te krijgen, aten een blaadje molsla (Paardenbloemblad) en bereidden op een vuurkorf-wok-combinatie een eenjarige Kliswortel, een in Nederland vergeten groente. Kok Marco maakte een rondje over het veld met gebakken Kliswortelschijfjes. Velen moesten wat wennen aan de neutrale smaak van de wortel, maar vrijwel iedereen zette dapper door!

Het viel ons op dat veel bezoekers van onze stand bepaald niet onbekend waren met het nut van wilde planten. Sommigen gebruikten op zijn minst al enkele wilde planten, waardoor interessante gesprekken onstonden en de Stadswandelaars zelf ook nog een paar nieuwe weetjes opstaken. Natuur leeft onder de Groenelopers en zo hoort het ook: de wilde natuur nodigt uit tot een ontdekkings reis waarop we van elkaar steeds iets nieuws leren. Zo kunnen we met zijn allen kennis uit de vergetelheid halen en onze band met de natuur herstellen.

Videoreportage van De Groeneloper010 op locatie Wollefoppenpark.

Na het festival zijn we voor een naborrel gastvrij ontvangen in buurthuis ‘De Buuf’ door de organisatoren van de locatie Wollefoppenpark en medebewoners. Het was voor ons een dag vol genieten. Wij danken daarom de organisatie van de Groeneloper010, Wollefoppengroen & Co., de bezoekers en de dappere proevers die onze dag compleet maakten! Stadswandelaars Marco & Richard

De Groeneloper010 | Wollefoppengroen & Co. | Permacultuur in Nederland

Tip: bezoek ook eens de site van Carenza, de ontwerpers van het schitterende drukwerk en de site  van De Groeneloper010.

Amphibus Rotterdam

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De laatste keer dat ik in 2010 de Euromast betrad kwam ik tot een ontdekking; er dreef een bus op het water. Het bleek een Amphibus te zijn. Er kunnen 45 passagiers mee en een tour duurt 75 minuten. Ik ga beslist eens een tochtje maken met deze ‘waterbus’. Stadswandelaar Menno

Van de wal in de sloot- dieren in Zevenkamp

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tijdens ons ommetje in Zevenkamp, was er heel wat te zien aan flora en fauna. Zo was er o.a. die eenzame Zaagrugschildpad, een stoïcijnse reiger en verschillende Meerkoeten op nest. Een van de mannetjes kreeg het aan de stok met een opdringerige kapmeeuw. Stadswandelaars Marco en Richard

Oase in Wollefoppenpark

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Afgelopen week kregen de Stadswandelaars er twee nieuwe leden bij: Marco en Nettie. Om het een nog feestelijkere week te maken, kregen wij van de Groene Loper 010 de vraag of wij een bijdrage wilden leveren aan hun manifestatie op 24 september. Dit wordt een wandeltocht door Prins Alexander, Hillegersberg-Schiebroek, Overschie en Delfshaven, langs diverse groene hotspots en eventpleinen, met als uitgangspunt de aandacht te vestigen op de noodzaak van een groene stad en het ophalen van geld voor groene doelen in Rotterdam.

Ondergetekende is met Marco een kijkje gaan nemen bij de locatie Wollefoppenpark in Rotterdam Zevenkamp. Daar werden we hartelijk verwelkomd door Frenk Walkenbach van Wollefoppengroen en Co. Dit bewonersinitiatief zet zich al geruime tijd in voor de vergroening en verduurzaming van het Wollefoppenpark en omgeving. Het doel is om daarmee de natuur dichter bij de woonwijk te halen en de samenwerking tussen bewoners en organisaties te versterken.

We werden rondgeleid door het gebied, waarbij Frenk Walkenbach met verve vertelde over de ontwikkelingen in het park, de nieuwe stadsakker in het bijzonder. Deze eetbare tuin, achter speeltuin ‘Takatukaland’, is gebaseerd op het principe van de permacultuur, dat een evenwichtige samenwerking tussen mens en natuurlijke omgeving voorstaat. Drie maanden na aanleg is de tuin uitgegroeid tot een paradijsje met weelderige gewassen, geurige kruiden, kleurige bloemen en vergeten groenten zoals Melganzevoet. ‘Een uitbreiding ligt in de planning,’ liet een trotse Frenk Walkenbach ons weten.

Eveneens trots was hij op de nieuwe, futuristisch ogende, kas, die ons deed denken aan het ecologische Edenproject in Cornwall, Groot-Brittanië. In dit Rotterdamse schaalmodel mochten we van de tomaatjes proeven. Eerlijk gezegd smaakten deze ons een stuk lekkerder dan de gemiddelde tomaat die we gewoonlijk kopen.

Naast het bezoek aan de tuin, hebben de stadswandelaars de directe omgeving verkend, op zoek naar de locale wilde flora. Tijdens de Groene Loper 010 gaan wij naast de proeftuin de wandelaars een kleine presentatie geven over de eetbare wilde planten in het park. Wilt u ook het het groene doel steunen, of genieten van een stadswandeling door het groene lint van Rotterdam? Kom dan zaterdag 24 september ook naar het Wollefoppenpark. De deelnamekosten bedragen 5 Euro. Stadswandelaar Richard

De Groene Loper 010 | Wollefoppengroen & Co | Permacultuur

Glasbakportretten en rookkabouters

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Rotterdam- Respectievelijk: Bulgersteyn, Dominee Jan Scharpstraat, Station Blaak.

Deze stadswandelaar houdt niet van winkelen, maar met een specifieke boodschappenlijst, wordt ‘shoppen’ een missie. Deze maal in mijn oude stek Rotterdam.

Na kampeerinspiratie opgedaan te hebben in de nieuwe dumpzaak, was de teken- en schilderzaak Harrolds mijn doel. Ik wil mij weer met tekenen gaan bezighouden en waar kan ik dat beter vieren dan in deze mij zo vertrouwde winkel? Met een scala aan potloden vertrok ik richting trein, broeiend op ideeën.

Tussen Koopgoot en Kubuswoningen ligt een leuke tour langs de Willem de Kooning Academie.  Daar lag, heel passend, voldoende kunst op straat en daarmee inspiratie om thuis aan de slag te gaan. Stadswandelaar Richard

MonstersDe psychedelische menagerie van kabouters (gnomen) en monsters aan het einde van de diavoorstelling fascineerde me enorm. Op het eerste oog zijn het doodles ontsproten uit een morbide creativiteit (mijzelf niet geheel onbekend), maar bij nadere beschouwing bleek het te gaan om diepgaande maatschappelijke kritiek. En dat in het bolwerk van commercie in deze wereldstad. Daarmee lijkt deze graffiti in een lange Europese traditie te wortelen. Hmm, contradictio in terminis? Vervolg op: ‘De kunst ligt op straat(?)‘ p.s.: Een oplettende vriendin maakte me er op attent dat deze kunst gemaakt is door een of meerdere leden van het collectief ‘Lastplak‘, een kunstbende om zeker te volgen!

Lastplak.nl