Categorie archief: Samenleving

Het eiland van Dordt

Zo mooi als de stad is, zo mooi zijn ook de natuur en de polder van Dordt. Als je over de dijken loopt, zie je de diversiteit van de polder, afgewisseld met stukjes natuur, stukjes braakliggende grond,bloemen, velden met diverse gewassen.

Het mooie aan het eiland is dat je lekker in de polder tot rust kan komen en zo weer in de mooie historische binnenstad zit van Dordrecht. De hofjes, de oude gebouwen, zo mooi.. Als je lekker aan de slag bent ergens op een plekje in de polder met je handen in de aarde en je wordt toegezongen door diverse mooie vogels, wordt je echt even stil, je geniet van er gewoon van.

Naaktslakken bewegen zich langzaam voort, wormen krioelen als het een lieve lust is, verderop zie je een kikker het pad..

Oversteken, een libelle komt even poolshoogte nemen en zoemt weer weg.Bij een bevriende boer aai ik het ezeltje en knuffel ik even met een schaap wat naar me toe komt, een klein geitje wil ook even aangehaald worden.

Er is zoveel moois om van te genieten, dat het zonde is om Dordt maar helemaal vol te bouwen, ik hoop dat iedereen dat wil inzien, we zitten niet te wachten op mensen met veel geld die een dure villa willen hebben. We hebben al genoeg gebouwd, laat de polder polder zijn, de natuur, natuur en Dordt, gewoon Dordt, in al zijn glorie. met zijn oude gebouwen, hofjes en pleinen: laat het zoals het is. Stadswandelaar Michael

Advertenties

Dag tentenkamp, hallo Rotterdam!

Zaterdag 16 juni heb ik het opbreken van het tentenkamp van Occupy Rotterdam op het Rode zand bijgewoond.

Het is een enerverende tijd geweest voor Occupy Rotterdam. Terugkeer op hun kroonplaats, het Beursplein, werd hen ontzegd, ondanks een uitspraak van de rechter. Een poging tot terugkeren, met het rechterlijk advies in de hand, leidde tot het arresteren van 11 Occupanten.

De alternatieve locatie, het Rode zand achter het voormalig postkantoor, is een mooie plek, maar erg afgelegen. Het doel om Rotterdammers te bereiken lag daarmee erg ver weg. Ondertussen werd het constant bemand houden van de tent een zware last. Vast stond vanuit de gemeente, dat deze plek maar tijdelijk kon zijn.

De afweging werd gemaakt tussen het blijven investeren in het voor Occupy zo belangrijke tent-icoon, of het opbreken en het tijd besteden aan acties. De voor Occupy Rotterdam pijnlijke beslissing werd genomen om de tent af te breken. De droom om te kunnen terugkeren op het Beursplein, blijft voor de toekomst staan, maar de Occupy-handen zijn nu vrij om aan de slag te gaan.

Inmiddels is de eerste algemene vergadering (GA) na het opbreken van de tent al geweest op het bordes van het WTC.

Het was zaterdag een mooie dag, met een grote opkomst en inzet van mensen. Ondanks de begrijpelijke emoties van het moment, was de sfeer doorgaans gemoedelijk. De tent is in opslag gegaan en het grofvuil is naar de gemeentewerf afgevoerd. Ook werd er aandacht besteed aan het rapen van zwerfvuil.

Ik was getuige van een gevarieerde groep van bevlogen en liefdevolle mensen, met oog voor de wereld. Stadswandelaar Richard

 

Dorpse stad

Dordts dorpVleeshouwerstraat, Dordrecht. Foto: Stadswandelaar Richard

Ik ben afgelopen weekend voor een bliksembezoek in Amsterdam geweest. Komende zondag ben ik daar weer te vinden. Als je vanuit het station de stad inloopt wordt je als ware de stad ingezogen. Wat een mensen massa, wat een mooie gebouwen, wat een activiteiten.

In Amsterdam zie je van alles is er veel te doen, er is daar 24 uur per dag leven in de stad,winkels zijn 7 dagen per week open tot avonds laat, honderden restaurantjes, duizenden toeristen. Amsterdam een echte stad met historie, je moet ervan houden. Als ik daar met mijn vriendin loop, gaan mijn gedachten uit naar Dordrecht, waar mijn flatje is, mijn vrienden zijn en de rust.

Dordrecht is een geweldige stad, met de dorpse gewoontes. Een stad met een historie, met verhalen verscholen in de hofjes in de eeuwen oude stenen. Als gebouwen konen praten, als gebouwen alles aan ons konden vertellen wat ze
gezien hebben, dan zouden we nog jaren aan het praten zijn en schrijven.

Iedere keer besef ik me weer hoe mooi Dordrecht is, zowel de stad als de mensen die er in wonen, laten we het samen koesteren en de stad dorps houden!! Stadswandelaar Michael

10 arrestaties na terugkeer Occupy Rotterdam bij het WTC

Arrestaties Occupy Rotterdam
Het voelde nogal onwerkelijk aan om vreedzame demonstranten van Occupy Rotterdam afgevoerd te zien worden door de politie. Gelukkig verliep het allemaal heel rustig en netjes. Niet alle agenten voerden deze actie vol overtuiging uit. De politiemacht heeft zijn best gedaan om de 10 arrestanten zo snel mogelijk op vrije voeten te krijgen.

Na een rechtzaak tegen burgermeester Aboutaleb, waarin de rechter bepaalde dat Occupy moest verdwijnen van het beursplein tijdens evenementen, maar daarna mocht terugkeren, heeft het WTC het plateau gevuld met bloembakken. De gemeente Rotterdam negeerde het vonnis van de rechter en verbood de terugkomst. Zogenaamd omdat door de bloembakken een nieuwe situatie onstond.

Er zaten volgens Occupy echter nogal wat hiaten in de wijze waarop de gemeente de formaliteiten heeft afgewikkeld. Occupy Rotterdam besloot daarom de gemeente een ultimatum te stellen en op maandag 23 april om 20:00 uur terug  te keren naar het WTC. De politie stond stand-by. Vijf minuten nadat de daad bij het woord was gevoegd was, arriveerde het arrestatieteam.

Occupy is ervan overtuigd dat: “onze claim om op het WTC te staan, bevestigd door de rechter, legitiem is en dat handelen van de burgemeester en de gemeente ongepast en onjuist is. Occupy Rotterdam is het Beursplein met geweld ontnomen. Occupy Rotterdam ging echter niet om een tent, of om het WTC. Occupy Rotterdam is voor bewustmaken, en dat zal het nu verder gaan doen op specifieke dagen, met specifieke acties. Het tentenkamp aan het Rodezand blijft hierin de uitvalsbasis voor Occupy,” aldus een lid van Occupy. Stadswandelaar Richard

School’s out!

School's out!

Sequana staat te wachten.
Eindelijk maakt haar eend aanstalte om in het water te glijden.

Haar metgezel wil het graag geloven.
Zij wacht op en hij wacht af.

De nabije toekomst zal alle pijn laten verdwijnen;

dat heeft ze net verteld.

Hij luistert en voelt zijn gebalde vuisten

langzaam ontspannen….

Stadswandelaar Maria

Op de bres voor informatievrijheid (deel 2)

“Persbericht 25 februari Rotterdam
Occupy Rotterdam heeft vandaag samen met duizenden Occupy activisten in verschillende steden gedemonstreerd tegen ACTA. ACTA is een internationale handelsovereenkomst die de vrijheid en privacy van burgers ernstig schaadt.
De twee uur durende demonstratie vond plaats op verschillende pleinen in het centrum van Rotterdam. Deze demonstratie werd spontaan ondersteund door de actievoerende schoonmakers en leden van Street Race Rotterdam. Uit de vele reacties van het publiek bleek dat Occupy Rotterdam een zinvolle taak vervult. Occupy Rotterdam informeert bezorgde burgers over economisch-maatschappelijke ontwikkelingen die in de toekomst een grote invloed hebben op hun dagelijks leven maar onvoldoende aandacht krijgen in de media en de politiek.”

Ik heb mee “ge-stadswandeld”, hier is mijn impressie. Marco

Statie geld: geen overbodige luxe!

Plastic fles
PET-fles, een geregeld voorkomend fenomeen in rivier en zee

Als kind verzamelde ik wel eens lege statiegeldflesjes op het strand om een extra zakcentje te verdienen. Toen waren de ‘kwartflesjes’ nog overwegend van glas. Inmiddels zijn ze zowat allemaal van PET, een materiaal met toxische eigenschappen en vaak niet meer inruilbaar voor statiegeld. Daardoor dragen ze tegenwoordig flink bij aan het zwerfvuilprobleem en de, voor oceaandieren, dodelijke plastic soep.

Wanneer materialen de status ‘afval’ krijgen, is er aan mensen alles aan gelegen om het zo snel mogelijk kwijt te raken. Niet noodzakelijkerwijs aan een specifiek adres. Wanneer deze echter een geldwaarde van betekenis worden toegekend, verandert dat de zaak.

Materiaal = waarde = motivatie

Dit geldt in principe voor alle materialen. Koen Groen zet zich enthousiast in voor statiegeld. Kijk voor zijn actie en de bijbehorende petitie op zijn site: www.koengroen.nl Stadswandelaar Richard

Op de bres voor informatievrijheid

Videoverslag van de anti-ACTA-demonstratie in Rotterdam

Al vanaf het begin volg ik de ontwikkelingen van de wereldwijde Occupy-beweging met enige regelmaat en fascinatie. Steeds meer mensen lijken te begrijpen dat er vele ongerijmdheden zitten aan de bezigheden van de ‘happy few’ aan de top van de macht. Protest is geen zaak meer van linkse rakkers en krakers alleen. Mensen met (loop-)banen sluiten zich inmiddels aan bij de beweging uit frustratie en het gevoel niet gehoord te worden.

Vorig jaar heb ik vooral geprobeerd bij te dragen aan een andere wereld door projecten te ondersteunen. De mensen zullen van onderaf de wereld moeten maken die zij zelf graag willen zien. In protesteren zag ik niet veel heil, omdat dat naar mijn gevoel bleef bij klagen. Machthebbers hebben zo hun middelen om daar een weg recht tegenin of omheen te vinden.

Toch draag ik in mijn hart affiniteit voor de doelstellingen van Occupy. Ook bewonder ik de inzet en het lef van de deelnemers, vooral bij deze lage temperaturen! Na een samenloop van omstandigheden besloot ik toch maar om mijn plan de mensen achter de beweging te leren kennen tot uitvoer te brengen.

De vestiging in Rotterdam werd mijn doel. Ik viel gelijk met mijn neus in de boter: er bleek een demonstratie tegen de internationale wet ‘ACTA’ te zijn. Een wet die zegt eigendomsrechten te beschermen, maar die in de praktijk de beschikbaarheid van informatie voor burgers wel eens in gevaar zou kunnen brengen. Een oprecht nieuwsgierige burger kan in theorie ineens als crimineel bestempeld worden. De Tweede Kamer deelt de zorgen om deze wet.

Ik legde mijn bruisende introductie aan Occupy Rotterdam vast. Na de demonstratie praatte ik met enkele deelnemers. Het gezelschap was zeer divers van afkomst en leeftijdsgroep, rijkelijk voorzien van informatie en hartelijk. Binnenkort wil ik graag ervaren wat de Occupiers tijdens het nachtelijk kamperen ervaren. Stadswandelaar Richard

Bits of freedom | Occupy Rotterdam | tegengeluid: Tweakers.net

De Rode Loper van Amsterdam

Het begin

Vandaag ga ik de Rode Loper bekijken. De Rode Loper wordt in Amsterdam uitgerold voor het bezoek vanaf het Centraal Station en rolt dan via het Rokin de stad in.

Ik start bij het Centraal Station.

De Rode Loper
De rode trap in het metro station had ik al eens bestegen met een koffer slepend achter mij aan, omdat er nergens een roltrap te bekennen was. Het deed mij sterk aan metrostations in Parijs denken. Ook daar zie en vooral hoor je het gebonk van koffers. Bij gebrek aan een lift of een roltrap komen mensen met grote koffers de metro-trappen afdenderen Evenzo zie je ze de trap op zwoegen met zware koffers en beladen met handbagage.

Kinderwagens moeten worden opgetild en boven het hoofd de trap op gedragen. Daarvoor moet je andere reizigers wel even lief aankijken om te helpen. Het lukt je als moeder niet alleen om boven te komen.

Maar gelukkig zo constateerde ik met opluchting is er inmiddels een roltrap en kun je in Amsterdam nu de metro uitkomen dmv een roltrap naar het Damrak. Eentje weliswaar maar waar één is…..

Ik ga verder de stad in en zie de bouwconstructies voor de Noord – Zuidlijn en een tamelijk rommelig stadsbeeld.

Panden
Op het Rokin vind ik echter een prachtig doorkijkje pal achter de rondvaartboten waarover je heen- en door moet kijken om het te zien.
Een juweeltje.

Beurs van Berlage
Het verder blijft rommelig op het Rokin. Met uitzondering van de Beurs van Berlage is er nog niet veel Rode Loper te bekennen.

Het stadsdeel Centrum is druk bezig de vele souvenirswinkels, patatzaken, belwinkels en duistere hotels weg te werken en uit te kopen, maar er is een lange adem en veel geld voor nodig om het mooi rood te krijgen.

Occupy
Over veel geld gesproken ! Naast en vóór de beurs van Berlage ligt de sloppenwijk Occupy. Hun punt is duidelijk: rijkdom en allure vs armoede en slonsigheid. ’s Ochtends vroeg is er niet veel te beleven in de sloppenwijk maar na 12 uur worden voorbijgangers in de Engelse taal de doelen van Occupy uitgelegd via een microfoon.

Occupy
Dan moet je natuurlijk wel de Engelse taal machtig zijn. Het is een lang verhaal en ik ben te ongeduldig het hele verhaal af te luisteren. Dat rondtetteren van een boodschap via de microfoon doet mij aan de 5-dagelijkse oproep van de moskee denken.

Aanrechtplant
Enige slonsigheid is ook de individuele Amsterdammer niet vreemd. Het hoort kennelijk bij de stad. Ziehier wat ik aantrof in de keuken van een van hen.

Wie kan mij vertellen om welk plantje het gaat en waar groeit het nog meer in de keuken? Stadswandelaar Juliette


Recycle-station

Op het centraal station aangekomen ben ik direct fan van Antwerpen.
Het station geeft de vele voorbijgangers de gelegenheid een steentje bij te dragen aan het milieu. En gebruikt worden ze! Het gehele station ziet er schoon uit en nergens slingert vuil rond. De recycle blikvangers lijken hun werk goed te doen. Hier word ik blij van! Niet iedereen heeft precies door wat het verschil tussen glas en blik is, waardoor er een blikje fris in de glasbak is beland. Ach ja, als tourist is een vreemde taal natuurlijk lastig. Misschien moet de volgende stap zijn om de woorden tevens in het Frans en Engels op de bakken te printen. Legio mogelijkheden komen er in me op waar deze fleurige bakken kunnen komen te staan. Laat ze maar over de grens komen! Stadswandelaar Gisela

Haantjesgedrag

Haan kraait
Kippen zijn leuk, maar lang niet altijd lief. Meer dan één haan in een ren geeft problemen. Er past immers ook niet meer dan één Sultan in een harem. Vele ‘overbodige’ haantjes moeten wijken en vinden noodgedwongen hun weg in het wild.

Kippenpopulatie
In de Drechtsteden zijn er een aantal favoriete plekken om hanen (maar soms ook hennen) uit te zetten. Het dumpen van dieren is natuurlijk verre van netjes. Voor de meeste afdankertjes is het in het algemeen een regelrechte ramp. Gelukkig zijn Kippen zeer intelligent en aardig zelfredzaam. Bosjes of andere plaatsen om naar te vluchten zijn wel een voorwaarde voor een comfortabel kippenleven buiten.

Kip is de pineut
In Nederland staan verwilderde Kippen als exoot te boek. De exemplaren hier worden bijgevoerd, dus helemaal wild zijn ze niet, alhoewel.. In dit geval zijn er veel meer hanen dan hennen. De enkele vrouwtjes aanwezig hebben dus geen tekort aan mannelijke aandacht, maar daardoor waarschijnlijk wel een zeer stressvol bestaan, arme dieren!

Fazantenhaan
Deze Fazant, wilde neef van de haantjes, laat zich ook nog heel eventjes in de buurt zien. Stadswandelaars Menno & Richard

Terschelling: zomerdrukte, winterrust

Het is donker. Het licht van de boot verduistert mijn zicht naar buiten. Langzaam varen we al slingerend over de Waddenzee. Iemand zit achter zijn pc te werken en verderop staat een verliefd stel met een hond. Ze hebben honger en de man vraagt lief of hij wat eten moet halen. “ja lekker”, antwoordt ze. Het is rustig op de boot. Het ronken van de motor bromt door en door. Even geeft degene achter het roer flink gas. Alles trilt, ook mijn maag. De stoelen zijn zo ingedeeld dat je vergeleken met een vliegtuig, je in een vliegtuig nog ruim zit. De stoel begint vervelend te worden. Even wandelen. 

Na een rondje ben ik op een ruime plek met gestoffeerde bankjes gaan zitten, met het luide geluid van ‘Cars’ op de achtergrond, al typend aan een blog voor mijn oude buurman, Stadswandelaar. Een voor mij niet nieuw begrip, voor velen een uitzonderlijk iets. Kijk om je heen en zie wat er gebeurt.

Terschelling, een plek waar de mensen allemaal aardig lijken en iedereen heel rustig aan doet. Een plek met een verstedelijkte natuur. Een toeristische trekpleister in een winterstop. Ik loop door de straten van West-Terschelling en loop een winkel binnen. Na nog geen 30 seconden komt er een clerk naar mij toe. Een jongen die zich duidelijk verveelt: “hallo, kan ik je helpen?” “Neej, ik ben de tijd aan het verdrijven tot de veerboot weer komt”, antwoord ik. De jongen lijkt het te begrijpen en zakt weer in zijn “ik verveel me”-houding.  Na een rondje door de winkel zie ik dat er niks voor mij bij staat. Dus ik sluit de deur en laat de aardige jongen achter.

Ergens voelde ik me schuldig dat ik niks had gekocht, zo verlaten ziet het kleine stadje eruit. Dan maar verder naar het wadden natuurmuseum. Daar is het zo verlaten dat ik gewoon door kan lopen. Na een mini-rondje door het mini-museum, ben ik een klein beetje wijzer. Alweer totaal niks om mijn geld aan uit te geven. Kon ik maar wat geld in de economie van het kleine stadje stoppen. Langzaam verstrijkt de tijd, totdat ik op de boot ben en werk aan de blog. Terschelling: zomerdrukte, winterrust. Stadswandelaar Martijn

Tussen wal en metro

MetroDe dame voor mij werd, tijdens haar klimpartij – zo’n anderhalve meter naar beneden-  geholpen door een vriendelijke machinist.  Ze landde netjes met beide benen op de baan naast het spoor. Zo vaak komt het niet voor dat we legaal op het spoor mogen wandelen.

De metro is zo’n fenomeen dat we voor lief nemen. Meestal werkt hij voorbeeldig, qua techniek althans. Vrijdagavond stond hij echter acuut stil, mijn metrostel op lijn D te Hoogvliet. Na een paar minuten ging het licht op de spaarstand. In een niet al te volle wagon leverde dat humoristische opmerkingen op.

Even later klonk de verklaring door de speakers: ‘Dames en heren, we hebben last van een stroomstoring, we doen er alles aan deze zo snel mogelijk te verhelpen.’ ‘Gelukkig heb ik een noodrantsoen en zaklamp bij mij,’ dacht ik nog. Nadat een metro in de zelfde richting links voorbij kwam rijden, klonk de update: ‘Helaas lukt het ons niet de problemen op te lossen, wij begeleiden u te voet naar het volgende station.’

In een dun bevolkte metro met mild gestemde mensen, rijkelijk beladen met kerstinkopen,  leverde dit prettige gesprekken op die normaal waarschijnlijk nooit hadden plaatsgevonden. Gelukkig zag iedereen de humor er wel van in.

Ik vond het bijna jammer dat deze wandeling, hoog boven de vaste grond in het donker, maar kort duurde. Het perron lag, zo bleek, maar zo’n dertig meter verderop als een lichtbaken te stralen. Toch was dit triviale avontuur weer een les: vertrouw nooit op zaken die zo vanzelfsprekend lijken.

De RET heeft overigens heel adequaat en snel gereageerd met een pendelmetro. Stadswandelaar Richard

Kerstsfeer

Kerstverlichting VogelpleinDonderdag 1 december, Vogelplein- De man met de mijter is nog niet weg of Kerstmis kondigt zich aan. Het optuigen van een boom met lampjes op het Vogelplein leverde niet echt een sfeervol plaatje op, maar dat zal zeker veranderen wanneer de stekker in het stopcontact gaat.

Verder zijn op diverse pleinen en rotondes in Dordrecht weer de jaarlijkse kerstbomen opgericht om te vieren dat straks het licht terugkeert na de donkere winter.

Aanvulling- Ik kreeg dit mooie idee meegegeven: een duurzame kerstboom voor Kerst 2.0! Wie heeft daar gedachten over? Stadswandelaar Richard

Als een olievlek…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Midden tussen de hoge torens van banken in het Rotterdamse centrum staat een toren van olievaten met treurige druipfiguren, geheel pikzwart. Dit kunstwerk heet dan ook Cascade en is vervaardigd door Atelier van Lieshout. ‘De mens als modderfiguur, totaal afhankelijk van en verziekt door olie.’ zo ging mijn gedachtegang. Het woord gaat rond dat de figuren strijden om de olie.

De kunstenaar Joep van Lieshout, staat bekend om zijn zwarte humor en een voorkeur voor het exposeren van de duistere kant van de mens. Er is bijna geen passender plaats denkbaar voor dit werk dan dit pleintje tussen die banken die groot geworden zijn door de olieslurpende economie van de afgelopen decennia. Wat zullen die directeuren wel niet denken, wanneer ze van tientallen verdiepingen hoog neerkijken op dit commentaar?

Van Lieshout heeft zijn punt hier sterk neergezet. Het is mij een raadsel dat de gemeente Rotterdam, oliejunkie bij uitstek, dit beeld juist hier heeft geplaatst. Wellicht smeekt de gemeente heimelijk om een oplossing voor het probleem? Joep denkt al jaren flinke stappen vooruit en weeft het thema ‘overleven’ (na ‘peak oil,’ of een andere rampzalige gebeurtenis?) als een rode draad door zijn œuvre heen.

Er moeten toch andere oplossingen zijn dan teerputten opstoken of nieuwe kolencentrales bouwen? Onderzoek naar energie-opwekking zonder verbrandingsproces is er genoeg. Het gaat mij alleen veel te traag. Windturbines en zonnepanelen zijn maar een schamel begin van de energie(r)evolutie die mogelijk is.  Laat die gedachte zich maar verspreiden als een olievlek… Stadswandelaar Richard

Joep van Lieshout |  Atelier van Lieshout | Cascade op: DeGoedeJannet